Haar hoofd vol verwarring !

Haar hoofd vol verwarring

bron nationaal archief

Wat was het rumoerig op straat..wat is er aan de hand..wat deden al die mensen daar?

Bang als ze was bleef het meisje kijken vanuit de woonkamer van haar ouderlijk huis, waar het nog het veiligste was voor haar gevoel!

Ze snapte maar niet waarom zoveel mensen lachten..want…wat viel er te lachen….

Ze liep naar de achterkant van het huis..en keek, zover ze kon, het weiland in…naar de plaats waar ze ooit vliegtuigen zag boven het treintraject die de trein bestookten met beangstigend geknal…maar daar..in de verte…was het stil….

Onrustig liep ze weer naar binnen..naar de voorkant van de kamer, en gluurde door de ramen naar buiten…

‘Hee..dat is vreemd’…dacht ze…terwijl ze zag dat de mannen met hun stuurse gezichten in een groep zagen lopen..geflankeerd door soldaten in een totaal ander uniform..en de mannen met de stuurse koude blikken…het leek wel of hun gezicht veranderd was…wat is er toch aan de hand daar buiten?

Opeens zag ze haar vader staan…druk pratend, tussen al die andere mensen..en kijk..daar was de buurvrouw ook…de buurvrouw, die ze eigenlijk al jaren maar zeer weinig buiten had gezien…en nog meer mensen…hun gezichten getekend door zorgen en te kort aan voedsel…ze liep naar buiten…

“Papa, wat is er aan de hand”…..vroeg ze..terwijl haar vader zijn grote hand om het kleine hoofdje van zijn dochter legde..een teken van bescherming..en haar tegen zich aan drukte….

“De oorlog is voorbij lieverd….de duitsers hebben zich overgegeven…het is voorbij”…

Plots hoorde ze het angstaanjagende geluid van vliegtuigen vlak boven hun…..

“Pap…naar binnen..kom…ze gooien weer ‘díngen’ naar beneden”, zei ze angstig…

“Rustig maar meisje…het is goed…dit zijn andere vliegtuigen die  hebben ons geholpen”…..

Een grote box dwarrelde aan een parachute naar beneden..en viel in het weiland…..

“Kom”…zei de vader…”het is echt goed…blijf maar bij mij”….en samen ze gingen met meerdere mensen het weiland in…

Eng..wantrouwend..getekend voor het leven, liep ze mee…

Grote mensen maakten het grote pakket open…opgetogen als ze waren…deelden ze de inhoud van het pakket onder elkaar.

Ook het kleine meisje kreeg iets…”eet maar lekker op..het is voor jou”…..

Het was de allerlekkerste chocolade die ze ooit in haar leventje had geproefd…iets wat ze al jaren niet had gehad!

“Het is echt waar he Papa…geen oorlog meer he”…?

“Ja mijn kind…het is echt waar”…….ze leefde als in een roes…alles leek ineens veel mooier buiten…..

Geen oorlog meer…5 mei 1945…..en een kind groeide verder op…’vrij’….met herinneringen!

Haar hoofd vol verwarring

Haar hoofd vol verwarring (bron nationaal archief)

Foto’s afkomstig van het Nationaal archief

Haar hoofd vol verwarring

 
Ga naar de facebook pagina van Langedijkers of lees alle verhalen van Big Boy Locomotief

Geef een reactie

error: Content is protected !!