Ook graven vallen onder erfgoed.

Ook graven vallen onder erfgoed

Wie tijdens zijn vakantie in landen als Frankrijk en Italië langs een kerkhof rijdt, kijkt vaak zijn ogen uit. De uitbundigheid van de graven daar laten een heel andere cultuur zien en menigeen stapt uit om alles eens beter te bekijken. In Nederland is het allemaal veel soberder, vaak wordt er niet meer dan noodzakelijk geld besteed aan de laatste rustplaats. Komen de graven na afloop van een betaalde periode weer vrij, dan wordt door de nabestaanden vaak besloten dat het mooi genoeg is geweest. Het zijn ook flinke bedragen voor onderhoud en er wordt geen nieuwe periode meer afgesproken. Dan loert het gevaar van ruimen door de gemeente als er ruimtegebrek is.

Tekst gaat verder onder de foto…

Ook graven vallen onder erfgoed

Wim Louwerse is een van de slachtoffers van de Ramp op het Alkmaardermeer in 1956. (Zie de Otterplaat van 2007.)

Tegenwoordig is er steeds meer het besef om toch graven te behouden die eigenlijk voor de historie van een plaats belangrijk zijn. Personen die een prominente rol hebben gespeeld of een bijzondere gebeurtenis vertegenwoordigen, zouden met hun graf het historisch besef in stand kunnen houden.

Daarbij komen wel meteen twee problemen om de hoek kijken:

  1. Wie doet het verdere onderhoud van die graven.
  2. Wat zijn de criteria om een graf te behouden.

Bij beide problemen is de oplossing vooral te vinden bij de plaatselijke historische verenigingen. Daar zitten de gedreven mensen die graag de historisch waardevolle graven veilig willen stellen.

Voor het eerste probleem kan de historische vereniging een vrijwilligersploeg maken. Die onderhoudt volgens een onderhoudsplan een paar keer per jaar de aangewezen graven.

Voor het tweede probleem kan diezelfde vereniging de informatie leveren voor de criteria om een graf te behouden. Na onderzoek van diverse historische bronnen kan dan de belangrijkheid worden aangetoond.

Blijft over wat die criteria zijn om een graf te behouden.

    • Allereerst is een onderscheid te maken tussen belangrijke personen in een graf en een graf dat fysiek een bijzondere uitstraling of vormgeving heeft. Beide komen in aanmerking voor behoud.
    • Verder valt te denken aan een deel van een kerkhof dat op zich aangemerkt kan worden als waardevol om te behouden. Bij voorbeeld een oud gedeelte met voornamelijk graven uit de tijd van rond 1900.
    • Maar vooral de personen die in cultuur, bestuur of een belangrijke industrietak (zuurkoolindustrie in Langedijk!) een voorname rol speelden, zouden behouden moeten blijven.
    • Een criterium kan ook zijn: als naar iemand een straat is vernoemd, krijgt dat graf een beschermde status.
    • Graven van slachtoffers door de Tweede Wereldoorlog blijven behouden.

Tekst gaat verder onder de foto…

Frank die de Duitse meesterknecht was bij de eerste zuurkoolfabriek in 1876.

 

Onmisbaar is een goed overleg met de gemeente om een en ander gestalte te laten krijgen. Een ambtenaar met voldoende kennis van de plaatselijke historie zou dan in overleg met enkele vertegenwoordigers van de historische vereniging een lijst op kunnen stellen. Die lijst gaat naar het college die bij het ruimen van graven steeds kijkt of er graven bijgeschreven kunnen worden. Misschien kan een puntensysteem helpen om op de onderdelen verdienste en bekendheid, ouderdom en vormgeving wat objectiever te oordelen.

Tekst Arie Kaan

Deze diashow vereist JavaScript.

Ook graven vallen onder erfgoed

Langedijkers Facebook

Evenementen Upcoming Langedijk

Een bericht plaatsen? Klik op deze link en stuur in!

 

Geef een reactie

error: Content is protected !!