Schijn van belangenverstrengeling

Eind 2015 werd de Burgerrekenkamer door ondernemers van de AOL en bewoners van de Boomgaard gevraagd zich in het dossier Voorburggracht 224 (de oude ‘’bieblocatie’’) te verdiepen. Om een aantal redenen heeft de Burgerrekenkamer destijds besloten zich in deze veel te lang slepende kwestie te verdiepen. Dat waren primair:

  • Essentiële afspraken met burgers zijn later uit de notulen van 30 oktober 2008 verdwenen.
  • Afspraken met de AOL m.b.t. de openbare verkoop van het terrein zijn niet nagekomen.
  • Bewoners van de Boomgaard dreigen een blinde muur tegenover hun huis te krijgen.
  • De gemeente neemt genoegen met een bod van Hoorne BV (Vomar) dat onder de marktprijs ligt. Concurrent Deen bood € 200.000 meer.

 

Deen Supermarkten exploiteert twee winkels op slechts 400 m van elkaar, de een aan de Dorpsstraat en de ander naast de Aldi. Dit is zeer ongebruikelijk in de supermarktwereld. Deze situatie ontstond toen Deen een aantal winkels van Super de Boer overnam. Pas in een latere fase bleek ons dat die winkel aan de Dorpsstraat (de ‘’grote Deen’’) gevestigd is in een pand van de familie Nijman. Met die wetenschap in ons achterhoofd ontwikkelde zich het volgende mogelijke scenario. Schijn van belangenverstrengeling

 

Deen wil zijn twee winkels samenvoegen. Dat is logisch omdat de beide locaties zo dicht bij elkaar liggen. Dat wil men natuurlijk doen op de locatie met de beste parkeervoorzieningen. Op de Dorpsstraat zijn die ontoereikend, dus wil men naar de ‘’bieblocatie’’. De verkoop van die locatie heeft de gemeente – voor zover bekend- nooit openbaar aangekondigd. Daardoor kreeg Vomar kans in een eerder stadium kunnen bieden dan Deen. Deen brengt op 7 juli 2015 een bod uit van € 860.500 k.k. Dat is € 560.000 boven de boekwaarde en volgens zeggen ruim 2 ton boven het bod van Vomar. Deen zegt de herontwikkelingsplannen van Langedijk voor het gebied te onderschrijven en wil

één grote winkel en meer parkeerruimte. De gemeente wijst het bod per brief van 27 oktober 2015 af. Portefeuillehouder wethouder J.P. Beers was van 2002 tot 2009 namens de VVD wethouder van de gemeente Niedorp. In 2010 werd hij namens Dorpsbelang Langedijk, waarvan Ger Nijman oprichter en fractievoorzitter is, wethouder in Langedijk.

 

In de raadsvergadering van 15 december 2015 wordt gestemd over het bestemmingsplan Voorburggracht 224. Als het plan wordt aangenomen kan Vomar zijn winkel ontwikkelen en vist Deen achter het net. Waardoor Deen min of meer gedwongen wordt de winkel aan de Dorpsstraat aan te houden. Van belang voor de familie Nijman. Nijman en zijn nichtje Swager, eveneens raadslid namens Dorpsbelang Langedijk, nemen beiden deel aan de stemming en stemmen vóór. Het plan van B&W wordt aangenomen.  

 

Tot zover een mogelijk scenario. Of de besluiten negatief of positief voor de eigenaar van Dorpsstraat 522 zouden uitvallen doet niet ter zake. Er spelen belangen voor de eigenaar. En daarmee komt de ‘’(schijn van) belangenverstrengeling’’ om de hoek kijken. De overheid geeft tal van richtlijnen hoe hiermee om te gaan en of stemmen in bepaalde gevallen wel of niet is toegestaan. Veel gemeenten nemen die over in hun integriteitscodes.

Langedijk hanteert nog een oude code uit 2007 (bijgaand) waarover de voorzitter van het Langedijker meldpunt integriteitsschendingen Joop Bekius ook nog op 10 april 2017 in Forum 2A verzuchtte dat die hoognodig aan revisie toe is. De aanwezige raadsleden beaamden dat. In deze gedragscode speelt het fenomeen ‘’belangenverstrengeling’’ nauwelijks een rol. Op grond echter van de huidige inzichten in dit gevoelige onderwerp hadden mevrouw Swager en de heer Nijman er goed aan gedaan zich van stemming te onthouden. Daarmee zou op zijn minst de schijn van belangenverstrengeling zijn voorkomen.

In de bijlage laten wij tal van voorbeelden zien hoe de rijksoverheid tegenover belangenverstrengeling staat en hoe verstandige gemeenten daarmee om gaan. In dat licht bezien is de huidige Langedijker integriteitscode niet zozeer een lachertje als wel om te huilen. Zaken die iedereen in ons land, van overheid tot burger, als ‘’not done’’ ervaart worden in Langedijk gepraktiseerd en getolereerd, bij gebrek aan regelgeving. Een gemeente die dat als normaal beschouwt is ten dode opgeschreven. Vooral als we ons realiseren dat fatsoen en het handelen daarnaar niet aan geschreven gedragscodes moet zijn opgehangen, maar gewoon in ieders hoofd hoort te zitten.

Bijlagen

Gedragscode Bestuurlijke Integriteit Langedijk 2007

Bart Muurling

Schijn van belangenverstrengeling

De Burgerrekenkamer Langedijk

 

Geef een reactie