Twee uitersten complete tegenpolen en toch elkaars rustpuntje zijn  Twee uitersten complete tegenpolen en toch elkaars rustpuntje zijn 

Beetje vreemd,…dat misschien wel..

Ik zit zomaar weer eens na te denken..ja..overkomt me wel vaker..oud nieuws..maar eigenlijk zijn we best wel een druk, roerig en ‘maf’ gezin.

Als ik nou begin bij de jongste…een banjer is het..altijd maar druk..leuk druk, een knuffelkontje, met een gevatheid van Pa (zeggen ze). Snoepen? Ze heeft liever iets hartigs…raar maar waar..stukje kaas, plakje brood ofzo..een augurk als die voorradig is..ze gebruikt haar Pa als ‘boksbal’ om haar overtollige energie kwijt te raken…en ondanks haar stabiliteitsstoornis is ze een vrolijk opgewekt kind…een kind wat niet kan fietsen vanwege haar beentjes waar ze over een paar jaar aan geholpen wordt, maar owow..waar ze toch haar energie vandaan haalt is mij een raadsel…beetje adhd – erig denk ik (h)

Dan de middelste…een denkertje, soms bij het vreemde af..alles willen weten..ook gekke dingen..hoe een zwerfkei ontstaat enzo..en als ze loopt is haar neusje altijd naar de grond gericht..speurende naar kleine beestjes.
Een natuurkind, haar denken gaat niet zo snel..maar ze haalt op school goede cijfers..terwijl ze op de lagere school er vaak niets van bakte. Een, door haar verleden, geknakt kind, gevoelig en vaak in zichzelf gekeerd…maar met een hoop dingen had ze een jongen kunnen zijn…roekeloos soms..je houdt je hart soms vast.

En de oudste van de drie mini daltons…sja..dat pubert vol op!
Drijft Pa soms tot waanzin. Toen ze klein was, was het een verlegen poppie..ook bang..maar ook dat is iets uit het verleden van haar natuurlijke ‘vader’. Ik heb haar zien opgroeien…naar een best wel verstandige meid, die nu al weet wat ze wil worden…werken met geestelijk gehandicapten. Niet oneerbiedig bedoeld hoor..maar vroeger had ik dat nooit kunnen bedenken! Ze is veranderd..mondiger geworden..gelukkig niet meer het ‘bevende rietje’ van vroeger..maar wel supergevoelig..alle drie…dat hebben ze van Ma;)

En dan de laatste..Ook met een takke verleden achter zich, waar ik het niet over wil hebben. Maar ook best wel een gevoelig persoontje dat zich lekker kan ‘verstoppen’ in een goed boek…gek is op bloederige series zoals ziekenhuis programma’s…terwijl ze op de vlucht slaat voor naalden…snap er geen bal van!

Ook die heb ik zien veranderen..ten goede dan wel te verstaan..en al die vier meiden bij elkaar…soms met dat gekakel..man man…dat wil je niet mee maken :lol: Pa zondert zich dan ook regelmatig af (h) …want die houd helemaal niet van rumoer..komt ook een beetje door de oren natuurlijk..die werken niet meer voor de volle 100%.

In het begin he…echt..we verschillen 17 jaar..mijn Meissie en ik..en nee..ga nu niet zeggen dat een ouwe bok graag een groen blaadje lust..in ons geval was ZIJ diegene die me moest en zou hebben!

Het was alsof er in de hak van mijn schoen ijzer zat..en mijn Vrouw een magneetje was! Over een kant begreep ik de ‘magie’ destijds wel hoor..men neme een Vrouw die nogal teruggetrokken was..en een kerel die eigenlijk overal maling aan had..of met een ‘air’ rondliep van…’wie maakt me wat’… Die gedachtes heb ik nog trouwens..dat zal niet,en nooit veranderen! Ik deed destijds een gedeelte van de planning…en dat had zeker iets aparts..ik weet het niet..onafhankelijk, zelfstandig en misschien wel ietwat ‘losgeslagen’… We zijn nu 14 jaar bij elkaar..en nee…de ‘nieuwigheid’ is er nog steeds niet af..want als hier alles normaal gaat..kijken we elkaar aan..en zeggen dan…”dit kan nooit goed wezen”!

Ons leven, dit gezin, is net een rollercoaster..Pa die nogal het ‘wild in de benen wil hebben’…fanatiek bezig zijn met nieuwe uitdagingen..terwijl Ma soms de handrem aantrekt..omdat Pa soms heel impulsief kan zijn. Dat zelfde kleine verlegen stille Vrouwtje van toen heeft mij wel eens op laten sluiten door oom agent…want dan wilde ik weer iemand wat ‘make up’ op de ogen geven ofzo(h)

Geen dag hetzelfde hier hoor..altijd wel weer wat. Het houdt wel de spanning erin..want we blijven lachen en in elkaar geloven. Een hecht gezinnetje…als je mij ooit twee planken aan elkaar ziet timmeren..dan weet je wat ik ermee bedoel..wat die planken zitten zo vast, dat er een flinke koevoet aan te pas moet komen om die los te wrikken. En soms denk ik wel eens…”nee he…niet weer geouwehoer”…ik word er soms zo moe van.

Men zegt wel eens..het is je ‘karma’ of hoe je dat ook noemen moet. Ja..het zal best hoor…ik zucht wel eens diep..’slik’ woorden in…vloek in stilte (soms ook niet)..en als alles dan weer in rust is..kijk ik eens in het rond…zie al die meiden..en ik prijs me een gelukkig man.

Nemen en geven…in alle facetten van het leven…er zijn mensen die dat helaas niet kunnen…en vaak draait zo’n huwelijk op een fiasco uit.

Ma slaapt graag..Pa is graag wakker…Ma zoekt haar afleiding in tv of boek…Pa speelt met treintjes…sluit draadjes aan…knutselt aan zijn 2e Vrouw. Als ie maar kan nadenken…want die kop…staat van binnen nooit stil… Die buien is wel heel soms wel te merken in wat strubbelingen met anderen ook…Ma zegt…”met jou wil ik niets meer te maken hebben”…en hangt de telefoon op…Pa briest…”wat mot je nou mafklapper..mot ik effe bij je komme?” Ik verbaas me telkens weer hoe kalm Ze soms kan blijven..:shrug: Twee uitersten…complete tegenpolen..en toch elkaars ‘rustpuntje’zijn…een ding is duidelijk: Een beetje vreemd is het soms wel ;)

Ga naar de facebook pagina van Langedijkers
Langedijker Vrachtwagentour

Dit fragment van de KRO sluit aan op het vorige verhaal van Jacob  “Ik zie Ik zie wat jij niet ziet

Twee uitersten complete tegenpolen en toch elkaars rustpuntje zijn Twee uitersten complete tegenpolen en toch elkaars rustpuntje zijn

Twee uitersten complete tegenpolen en toch elkaars rustpuntje zijn Twee uitersten complete tegenpolen en toch elkaars rustpuntje zijn

Twee uitersten complete tegenpolen en toch elkaars rustpuntje zijn Twee uitersten complete tegenpolen en toch elkaars rustpuntje zijn

Twee uitersten complete tegenpolen en toch elkaars rustpuntje zijn

Geef een reactie

error: Content is protected !!